Wandelorkest

 

"Ze waren met zessen, ze liepen in Gent rond. Ze kwamen van nergens, gingen nergens naartoe." Naar de gevleugelde woorden van Jan De Wilde ontstond in juni 2006 Die Verdammte Spielerei. Onze Vlaamse kleinkunstenaar voorspelde het al: “En dan loopt er ergens een nieuwe fanfare, een nieuwe fanfare van honger en dorst.

4 Saxofoons, 1 percussionist en 1 van megafoon voorziene onnozelaar vormen samen Die Verdammte Spielerei, een geheel van topmuziek in combinatie met volksverlakkerij. De klassieke fanfare kennen de mensen van binnen en van buiten, elke zichzelf respecterende parochie heeft nu eenmaal een koninklijke harmonie of fanfare. Die Verdammte Spielerei neemt een loopje met deze Vlaamsche realiteit. De tamboer-majoor ruilde het vaandel voor de megafoon en de muzikanten hun das voor een marcelleken. De doorzopen grijsaards van de fanfare maken plaats voor 6 dronken adonissen met kathedralen van lichamen, spitsbogen en rondbuiken.

Intussen traden ze honderden keer op in binnen- en buitenland, op gerenommeerde straattheaterfestivals, op festivals zoals Pukkelpop, Lowlands, Dranouter, Gentse Feesten, Lokerse Feesten, ...